«هیچ چیز غیر ممکن نیست»
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
حتما ترجمه کنید و بخونید .. Written by Hossein Mansouri 29 _December 2025 Blessings never go to the wrong address. Even the piece of fruit you're eating today was meant to be yours from the moment the seed was planted. It was picked through a long jouey, sold by a trader, and then arrived in your hands. So remember, what's yours… will find its way, always.
برچسب:
نویسنده: نیما موسوی‌پور
انبار مهمات - وبلاگ شخصی حسین منصوری
ذوق
دعا میکنم هیچوقت ذوقت کور نشود عزیزم! دعا میکنم هیچوقت کنار کسانی نباشی که تو را نمی‌فهمند، قدر تو را نمی‌دانند و تو را حیف می‌کنند. دعا میکنم بتوانی به موقع بچه باشی، به موقع جوانی کنی، به موقع دیوانه باشی و به وقتش و با آدمِ درستی زندگی کنی.دعا میکنم طرد نشوی، بی‌توجهی نبینی و اگر هم دیدی؛ نشکنی! مقاوم باشی! دوام بیاوری! که هنر واقعی این است: تنهاشدن و جا نزدن، طرد شدن و نشکستن، زمین خوردن و برخاستن!!!هنر واقعی این است؛ در هرادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: نیما موسوی‌پور
انبار مهمات - وبلاگ شخصی حسین منصوری
جهان را باید دوباره از نو نوشت
تو داری به دنیایی وارد میشی که همیشه با تو منصف نیست. آدم‌هایی را می‌بینی که حرف‌های قشنگ می‌زنند اما عملشان چیز دیگری است و کسانی را می‌بینی که بی‌سروصدا بزرگ‌ترین خوبی‌ها را انجام می‌دهند. یادت باشد شخصیتت را با رفتار دیگران نسنجی. راستگو باش، حتی وقتی دروغ گفتن آسان‌تر است. به قولت وفادار بمان، چون اعتبار آدم از حرفی که پایش می‌ایستد ساخته می‌شود. اگر شکست خوردی آن را خاتمه راه ندان؛ هر شکست درسی دارد کادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: نیما موسوی‌پور
نعمت‌ها هرگز به آدرس‌ها اشتباه نمی‌روند. حتی میوه‌ای که در زمان حاضر می‌خورید، از لحظه‌ی کاشتن دانه، قرار بوده مال شما باشد. از سفری طولانی چیده شده، توسط یک تاجر فروخته شده و سپس به دست شما رسیده است. پس به یاد داشته باشید، آنچه مال شماست… همیشه راه خود را پیدا خواهد کرد. آدینه یک روز از روزهای تیرماه ۱۴۰۵
برچسب:
نویسنده: نیما موسوی‌پور
ببخش و برو .... این فلسفه یک زندگی همیشه ناپایدار است ... رد شدن از چیزهایی که نباید تو را تسخیر کند .انسان تسخیر شده در کالبد دنیای به این ناپایداری همیشه در رنج و عذاب است . نادیده گرفتن اتفاقاتی که هیچ وقت تمام نمیشود ،بهترین انتخابه ....تو مسئول تربیت این همه انسانی که روزانه رنج آفرینند نیستی و توان مبارزه با این وسع از بی مهری رو نداری .تو باید جان و روح خودت را حفظ کنی ...
برچسب:
نویسنده: نیما موسوی‌پور
ای کاش میشد بعضی وقت ها قلب رو از سینه در آورد پرت کرد بیرون ؛ چرا که قلب های بزرگ مخزن رنج های طاقت فرساست ..مخزن دوست دارم های قدیمی و خاک خورده .... مخزن رازهای بزرگ ... گاهی وقت ها فکر میکنم قلب های مهربان معدن رنج های ناتمام تاریخ است ..کسی که قلب مهربانی داره هیچ وقت حالش خوش نیست ... حسین منصوری تیرماه ۱۴۰۴
برچسب:
نویسنده: نیما موسوی‌پور
چقدر خوبه آدم "صبور بی نهایت" باشه ... چقدر این جمله رو من دوست دارم .. و چقدر باید تو در درونت به ستیز گرفتار نشوی تا بشوی "صبور بی نهایت" و در میان تمام رنج هایی که انسان به دوش میکشد صبور بی نهایت بودن اوج بندگی و ظرافت مخلوق است... و در میان هیاهوی رنج ها صبور بودن اوج بندگی است .. H_mansouri 2_December_2025
برچسب:
نویسنده: نیما موسوی‌پور
انبار مهمات - وبلاگ شخصی حسین منصوری
دیوانگی
در دنیای عقل، زنجیرها پنهانند ؛زنجیر قضاوت‌ها، بایدها و نبایدها.اما در دنیای دیوانگی، همه چیز فرو می‌ریزد،نقاب‌ها کنار می‌روند و روح، سبک‌تر از پرنده‌ای آزاد، به پرواز درمی‌آید.دنیای دیوانگی، همان دنیای رهاییست؛جایی که آدمی، خودش را بی‌واسطه زندگی میکند.وقتی دنیای دیوانگی را پذیرفتی ؛تازه آزاد میشوی...دنیای دیوانگی _جاییست که انسان خودش را بی واسطه میپذیرد ،زیستن را بدون قضاوت این و آن آغاز میکند ...دیوانگی اوج هنر است و اوج آزاادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: نیما موسوی‌پور
انبار مهمات - وبلاگ شخصی حسین منصوری
مداد سفید
دوران کودکی را خوب یادمه ؛ همیشه فکر میکردم مداد سفید بیشتر از اینکه ابزار نقاشی باشد، عضو تشریفاتی جعبه مدادرنگی بود ،مدادهایی که رنگ میدادند اسیر دست مدادتراش های بی رحم میشدند ،هر چه بیشتر نقاشی آنها را رنگی تر میکردی تراشیده تر میشدی و در آخر بی رحمانه پرت میشدی کنار اتاق و هزار نفر تو را لگد مال میکردند ؛نابود میشدی اگر نقاشی این و آن را رنگی میکشیدی؛ ولی مداد سفید همیشه بی رنگ ماند و هیچ وقت صفحه نقاشی کسی را رنگ نزد و آادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: نیما موسوی‌پور
حرفی برای گفتن نمانده عزیزم...کمی گلاب بریز، روی اسمم کمی بیشتر ،گلها را بگذار... زیرلب چیزی زمزمه کن ، انگشتانت را زیر عینک روی چشمانت بگذار و وانمود کن اشکهایت را پاک میکنی... آهسته با سنگی کوچک چند ضربه و بعد برو...برو که تکلیفت تمام شد ،نفسی راحت بکش و نفسم را بند کن ... آهسته برو....آهسته تر که پاره ای از وجودم با تو می آید..پاره ای از وجود خسته من ...و من چه عاشقانه به رفتنت نگاه میکنم و آب میشوم...حسین منصوری _۱۶ خرداد۱۴۰۳
+ نوشته شده در شنبه شانزدهم تیر ۱۴۰۳ ساعت 21:23 توسط حسین منصوری
|
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: نیما موسوی‌پور
موش کور پرسید: «بهترین کشفت توی زندگی چی بوده؟» پسرک جواب داد: «اینکه من کافیام، همین جوری که هستم.»
برچسب:
نویسنده: نیما موسوی‌پور
شصت ساٰله بود...حالاٰ تمام کارهایش را انجام داده بود ،هی پول پس انداز کرده و برج ساخته بود ،انواع ماشین های گران قیمت به هر قیمتی بدست آورده بود،لوکس ترین وسایل منزل را فراهم کرده بود ،میگفت :جان کنده ام در امارات و دبی تا این ثروت را بدست آورده ام..سال ها خون دل خوردن...ای وای موهایم سفید شد..زود باش آینه را بیاور ..اصلا هیچوقت خودم را چنین شکسته و پیر ندیده بودم ..و ای وای که فراموش کردم "لحظه ای زندگی کنم"..ای کاش زندگی دکمه بازگشت داشت ...
+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم تیر ۱۴۰۳ ساعت 13:17 توسط حسین منصوری
|
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: نیما موسوی‌پور
بهترین زمان که شخصیت یه کارمند رو میتونی ارزیابی کنی زمانیه که دستش به صندلی قدرت برسه و خودش رو گم نکنه ...بهترین انسان کسی بود که وقتی یه مراجع میاد سراغش و ازش کمک میخواد آنقدر خودش باشه که مراجع بتونه راحت صحبت کنه و ترس نداشته باشه...بهترین انسان کسی بود که وقتی رو صندلی قدرت بود ،همدل ،همزبان ،همفکر و همرنگ مردم ماند ...و یادمون باشه صندلی قدرت همیشگی نیست ..هیچکسی همیشه رو اوج نیست و یک روز همه چیز عوض میشه و جایگاه های من و تو تغییر میکنه...دنیایی با این همه اضطراب های مزمن و این همه نهفتگی و افسردگی های محیطی ،دردها،رنج ها ،مشکلات و ستیزها ،به یک حال خوب ناگهانی نیاز داره ،به یک لبخند ساده گهگاهی ..به یک مهربانی ساده بدون منت ..دست برداریم از تولید کنسرووار انسان های صنعتی ..ما نیازمند انسان های اجتماعی و باشعوری هستیم که حال آدم را خوب کند ...کاسپارف شطرنج باز معروف در بازی شطرنج به یک آماتور باخت. همه تعجب کردند و علت را جویا شدند. او گفت اصلاً در بازی با او نمیدانستم که آماتور است، برای این با هر حرکت او دنبال نقشه ای که در سر داشت بودم. گاهی بخیال خود نقشه اش را خوانده و حرکت بعدی را پیش بینی میکردم. اما در کمال تعجب حرکت ساده دیگری میدیدم، تمرکز میکردم که شاید نقشه جدیدش را کشف کنم، آنقدر در پی حرکتهای او بودم که مهره های خودم را گم کردم. بعد که مات شدم فهمیدم حرکت های او از سر بی مهارتی بود.بازی را باختم اما درس بزرگی گرفتم. «تمام حرکتها از سر حیله نیست آنقدر فریب دیده ایم و نقشه کشیده ایم که حرکت صادقانه را باور نداریم و مسیر را گم میکنیم..... و می بازیم»بزرگ ترین اشتباهی که میکنیم این است که: نیمه میشنویم، یک چهارم میفهمیم، هیچی فکر نمیکنیم، و دوبرابر ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: نیما موسوی‌پور
جنگ و گریز با وجدان ناآرام ، آدم رو روان رنجور میکنه ....تو اگه تو مغازه ات یواشکی بجای یک کیلو میوه چندتاش کم کردی و کسی ندونست که چه کاری انجام دادی ،فرامن تو رو تا آخر عمر رها نمیکنه...همینه که بعد از سال ها یه متهم برمیگرده و همه چیز رو بازگو میکنه تا وجدانش دوباره به حالت تعادل برگرده و به آرامش برسه..ستیز با وجدان ، آدم رو پیر میکنه ...خدا کنه تو هر کاری که باشی با وجدانت سر ستیز نداشته باشی که وجدان ناآرام همه چیز زندگی آدم رو میگیره...
+ نوشته شده در چهارشنبه سی ام خرداد ۱۴۰۳ ساعت 9:27 توسط حسین منصوری
|
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: نیما موسوی‌پور
*سه واژه در انجام کاری با هم همفکری کردند...**امید* - *ایمان* - *شجاعت**امید گفت :* آرزو میکنم این کار اتفاق بیوفته...*ایمان گفت:* باور دارم که اینکار اتفاق میوفته...*شجاعت گفت:* من انجامش دادم و اتفاق افتاد...امیدوار باش ،ایمان داشته باش و با شجاعت حرکت کن....┄┄┅┅❅✾❅┅┅┄┄*H_m@nsouri*
+ نوشته شده در پنجشنبه سی و یکم خرداد ۱۴۰۳ ساعت 22:39 توسط حسین منصوری
|
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: نیما موسوی‌پور